23 Mart 2016 Çarşamba

Alışkanlıklar durağı

Bir şehri tanımak için önce acılarıni anlamak ve bilmek gerekirmiş,tıpkı insanlar gibi.İnsanlarla şehirler arasında görünmeyen bağlar da belki buradan geliyordur kimbilir. Bilmediğim bir özlem sardı bu ara beni. Alışkanlıgimin özlemi de olabilir. Alışkanlıklarimla çektiğim fotograflarla yüzleşiyorum. Bu fotoğraf en güzel zamandan güzel bir tebessüm gibi kalmış telefonumda. Eskiden insanların birbirlerinden kacmadigi zamanları hatırlatmıştı, en eski kooperatif yapısı olarak. İçten bir diğer eve açılan kapılarla güveni anımsatıyordu sanki. Bazen diyorum güven çok mu gerilerde kaldı. Soru işaretleri görünmezlikle yer edinmiyor zihnimde. Şimdi bir keskem daha oldu. Nefret ettiğinizi hatta umursamadiginizi dusundugunuz şehirlere dahi alışmaya  çalışırken insan, alışkanlıklara güzel anılari cogaltmaliymisim. Üniversite son sınıfta elimde bir fotoğraf makinesi şehre ilk kez adım atmış bir turist gibi baştan başa fotoğraflamaliymisim. Güvendiğim hafızam bile bu ara bana çok fazla güvenme diyor çünkü....

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder