26 Mart 2016 Cumartesi

Hayal dinletisi

Bir insanın birden fazla hayali olabilir...Neden olmasın ki! Kimimiz hayalimize giden yolu daha küçüklükten itibaren bulur kimimiz ise zamanın öğrettikleriyle hayalimizi hatırlarız. Aslinda hatırlamak için unutmam gerekir ve asla unutmamisizdir. Unuttuğumuzu sandigimiz anda bir yerlerde kendine yer edinen hayallerimiz vakti gelince kendilerini anlatırlar acı bir şekilde. Pismanliksa pişmanlık ozlemse özlem ve mutluluk ise mutluluk ile. Denemekten korktuklarimizi yüzümüze vura vura bazen gecenin gec bir saatinde anlatırlar. Karanlık gecelerde hele ki uykusuz isen. Bugün zihnimde dinlediğim bir ses... Ney sesi...Pişmanlığımi anımsattı. Ney özel bir müzik aleti. İnsan ruhunun üflendigi bu aletin çıkardığı sesin sözcüklere ihtiyacı yok. Denedim. Bende üflemek için çaba harcadım. Hayalimdi. Fakat talihsizligi hayalimin başka zorunluluklarimin altında ezilmesiydi. Yada benim ezilmemdi. Oysa insanların ihtiyaçları vardir anlatmaya, dinlenilmeye. Eğer olmuyorsa bu iki durum en çok yazar. Yazar ki anlatamadığı düşünceleri aksın gitsin... Bir müzik aletiyle ise dinler. Geceyi, rüzgârı, en çok da kendi kalabalığını dinler. Bir daha elime aldigimda "ney" dinler mi bilmem fakat dinlemeye ihtiyacım olduğunu biliyorum,uzun cümlelere gerek kalmadan. Uzun cümleler altında ezilmeden.

3 yorum:

  1. Hepimizin dinlenilmeye anlattıklarımızın anlaşılmasını istiyoruz ben kendi açımdan istiyorum ama şu gerçek ki Hayatta anlaşılmayı beklemek ve anlatmak imkansız yoruyor insanı Geceler benim için biraz daha farklı geceleri sevmem aslında belkide seviyorum bilmiyorum ama Çok düşünce hucüm eder gibi gibi ...

    YanıtlaSil
  2. İkinci kez gelip yine aynı yere yazayım bakayım belki gelirsiniz :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :) gözden atlamisim gerçekten ... Mutlaka ugrayacagim...

      Sil