1 Eylül 2016 Perşembe

Sonbahar başlangıcı

Mevsimler de insanlar gibi huzur bulacakları yere doğru yol almak istiyorlar. Onlarda nefes alıyor ve nefes veriyorlar. Hatta ölüyorlar bizlerden farkı daha umutlular. Umuda çiçek açmaları ne kadar uzun sürerse dursun daha sabirlilar ayrıca. Adana'ya döndüğüm de sıcaklığın yerini muntazam bir derinliğe bıraktığını anladım. Takvim yaprakları hayatımızda eskisi gibi olmasa da bugün uzun zamanda sonra bir yaprak kopardim gordum ki 1 Eylül...Sonbahar gelmis. Kışı pek de sert olmayan bir memleketiz sıcağında ise yaylalarımız kurtarıcı olur çoğu zaman. O yüzden bahar kısa süren bir tebessum gibi gelir. Yaz ayında esen hafif bir rüzgar yada mutluluk...Ardınca gelen kışı umursamadan. Bugün öylesine yurudum. Anlamini koymadan kendimi bir parka attim. İzledim her yeri, her bir noktayı en çok da insanları... Kalabalıklarda kaybolmaya öylesine alismisiz ki en çok kendi yalnızlığımizi duydugumuzu düşünürken başka yalnızlıklara kulak verdim. Belki de sadece duymayı dinledim. Biliyorum hayat buyudukce kalabalıklaşan bir paragraf yığıni başladığım kelimeyi unuttuğun izin verildiği kadar hikayende yol almak zorunda olduğun... Fakat başka yalnızlıklara kulak vermeyi unutursak o zaman gerçekten yalnız hissetmez miyiz? Sonbahar tüm kırılganlığı ile bana da uğradı sanırım. Olsun biliyorum ki her mevsim hayati dillendiren bir sırdaş gibi...Bu yüzden hoşgeldin sonbahar!

3 yorum:

  1. Adananın baharı da güzeldir. Adanayı özlediğimi fark ettim bu yazı ile :) Her ne kadar yaz insanı olsam da her mevsimin ayrı bir güzelliği var.

    Sevgi ve selam ile.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Güzel yorumunuz için teşekkür ler :) Adana'dan bende sevgi ve selamlar gönderiyorum :)

      Sil
  2. Mersin sonbaharından selamlar. Sonbahar güzel olur bizim buralarda :)

    YanıtlaSil