8 Şubat 2017 Çarşamba

Kararsız Karalamalar

Zamanı durduralim sonrasi için uygun bir yerde inelim ve geçmekte olan hayatımızı seyredelim. Kaç mevsim sonrasına söz verdiğimizi unutmadan...Şubat ayı çok hızlı geldi ve çok hızlı da gidiyor. Yapacak yığınla işim, düzenlenecek bir dolu kitaplar var. Kitap hediye etmeyi seviyorum. Sanırım bu duygunun da zamanı var ve geldi. Bazı kitaplarım öylesine kıymetli ki kimsenin dokunmasını dahi istemeden bir rüya gibi izlerim onları ve onların içerisindeki dünyayı. Çocukluk alışkanlığı işte. Kitapların dünyasının günümüz dünyasından daha anlamlı olduğunu savunma alışkanlığım sabitler her daim kendini. Benden kaynaklı bir durum mu emin değilim lakin yaşadıkça daha çok anlıyor insan. Pembe bir fanusla çevrili olduğunu ... Ellerini uzattikca, korktuğun hayallerinle yüz yüze geldikçe ve bir oda dolusu huzunlerle karsilastiktan sonra kitaplarım ve ben diyorsun. Bu ara Adana oldukça rüzgarlı. Kışı unutturmaya calisircasina bir güneş sevdalısı. Güneş ısıtmasa da bir sonbahar sanki tüm çevre. Böyle de olunca insanin pek dışarı çıkmaya gönlü olmuyor. Bazen de tam tersi bir yığın kalabalık ortasında durup zamanın senden önce geçmesini izlemek istiyor insan. Bugün de o günlerden biri işte. Sadece durmak istediği günlerden biri. Aslında güne kitaplarımı düzenleme isteğiyle uyanıp bana tamamen uzak sohbetlerin ortasında buldum kendimi. Cok sıkıldım. En kötüsu de aliskanliklarimdan da sıkıldığımı fark ettim. Zamanın tik taklarinin çabucak geçmesi için dua ettim. Eve adım atar atmaz yarım kalan kararima yoneldim. Dağınıklığı düzenlemeye . Fakat sonra nedense vazgeçtim. Bir arkadaşım söylemişti . Beni en iyi masam yansitiyor eğer o gün gerçekten kararsızsam masama dokunmam dağınıklığı görmem bile ne zamanki kafamdaki raflar düzenli bir şekilde dolmayi bekler ozaman masamdaki bütün kitapları düzenler yeni yeniden okumak için ayıracaklarimi ayırım... 
Sanırım her şeyin zamanı var. Dağınıklık yerini benle beraber düzene bırakacak biliyorum.(annem kizana kadar tabiki 😊😊😊😊) şimdilik sadece hediye edeceğim kitaplarimi ayırıp kararlarimin düzenini beklemem gerekecek. Olsun bakalım Şubat ayınin güzelliği adına umarım sizlerden de yeni kararlar alma aşamasında olanlar zamanı geldiğinde en güzel sonuçlarla karşılaşırlar ...


4 yorum:

  1. Kitaplar çocuğum gibi benim.Ve ben onlardan kopamıyorum.Bazen karşılarına geçip seyretmek bile yetiyor bana.Hele içlerine girince çıkmak istemiyorum.Hayatımıza gelince herşeyin bir zamanı var.Ve mutlaka doğru zaman gelince arzu edilen şey gerçekleşiyor.Güzel temennimiz içinde teşekkürler.Kaleminize ,yüreğimizde sağlık.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yorumunuz için çok teşekkür ederim...😊

      Sil
  2. Kitap okumayi bende severdim kizm olana kadr 😃

    Simdi gözlerim dayanmıyor malesef.Kesif etkinliginden geldim blogunuza takibe aldim Banada beklerim.😃

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim mutlaka blogunuza ugracagim 😊

      Sil